Κατάλαβα πόσο μάταιο πράγμα είναι το κυνήγημα ενός καθαρά υλικού σκοπού. Πόσο αδύναμη ικανοποίηση δίνουν οι κοσμικές διακρίσεις και τα πρόσκαιρα μεγαλεία! Πόσο μελαγχολικά μάταιη είναι η ξέφρενη μανία για υλικά κέρδη, έτσι όπως τη νιώθουν όσοι καταγίνονται με χρηματιστήρια, και με λεφτά γενικώς, σ’ όλο τον κόσμο, που κοιτάνε ν’ αρπάξουν, όπου τα βρουν, λίγα αποκόμματα τυπωμένου χαρτιού, για να ταΐσουν την αχόρταγη όρεξή τους που με τίποτα δεν ικανοποιείται. Όλα τα υλικά αγαθά, που τόσο πολύ μόχθησα για να τ’ αποχτήσω, τώρα δε μου λένε τίποτα μπροστά σε ένα βλέμμα αγάπης ενός ανθρώπου που μου είναι αγαπητός.
3 Οκτ 2011
9 Αυγ 2011
5 Αυγ 2011
Η εποχή των σκιών
Είμαστε εδώ
Χωρίς να είμαστε
Αναπνέουμε
Περπατάμε
Μισούμε
Αγαπάμε
Αγοράζουμε
Πουλάμε
Μόνο και μόνο
Για να δικαιολογούμε
Την απουσία μας
Πώς μπορεί να ονομάζεται
Ένας κόσμος
Φτιαγμένος από σκιές
Ανύπαρκτων σωμάτων
Οι καθρέφτες αποτυπώνουν
Εντυπώσεις δυνατών ψευδαισθήσεων πόνου
Είμαστε όλοι
Ασθενικά αιμορραγούντα φαντάσματα
Μάταια προσπαθούμε ν' αφήσουμε τα χνάρια μας
Για την εποχή των πραγμάτων
Που θα ακολουθήσει
Τη δικιά μας εποχή των σκιών
Από τη συλλογή Πώς τολμάς και νοσταλγείς, τσόγλανε; (1999)
Γιάννης Αγγελάκας, Άτιτλο
Συμβαίνει με τους κακομαθημένους κομήτες
Δεν μπορούν να σηκώσουν τα μάτια τους
Δεν μπορούν να θυμηθούν την τροχιά τους
Βρίσκονται πάντα εκεί που δεν πρέπει
Με τις αστείες ουρές τους
Αναστατώνουν το νόμιμο σύμπαν
Από τη συλλογή Σάλια, μισόλογα και τρύπιοι στίχοι (1995)
8 Ιουν 2011
rokαλυχτάμε!!!
Είμαι τεράστιος,είμαι ο ουρανός
Είμαι ο ένας ο σπουδαίος,ο λατρεμένος
Δεν είμαι απόμακρος ούτε ψυχρός
Μπροστά απ' τις κάμερες σου γνέφω λιγωμένος
Είμαι ένας άξεστος,είμαι ένας θρίαμβος
Είμαι ασταμάτητα ερωτοχτυπημένος
Μη φοβάσαι,μη με φοβάσαι
Είσαι δικιά μου όσο πιο βαθιά κοιμάσαι
Κύριε ευλόγησε τις ζόρικες καριέρες μας
και τ' ακριβά πολυτελή μας καταφύγια
Με δόξα στόλιζε τις νύχτες και τις μέρες μας
να ξελογιάζουμε νεκρά ακροατήρια
Κύριε σήκωνε ψηλότερα τις μύτες μας
Κάνε τα μούτρα μας ν' αστράφτουνε μυστήρια
Με χρήμα γέμιζε τις μέρες και τις νύχτες μας
να ξελογιάζουμε νεκρά ακροατήρια
Είμαι Θεός σκιά λαμπερή
Είμαι Θεός μια ανοιγμένη πληγή
Είμαι υπέροχος και ταπεινός
Ο ήρωας ολονών ο αγαπημένος
Είμαι ευαίσθητος και τρυφερός
Όποιο σκουλήκι μ' ενοχλεί στο διάολο το στέλνω
Είμαι ένας άξεστος,είμαι ένας θρίαμβος
Είμαι ένας θρίαμβος χρυσός και πλατινένιος
Όσοι κι αν είστε σας περιμένω
Για την πατρίδα και την τέχνη είμ' απ' τη κούνια μου φτιαγμένος
Κύριε ευλόγησε τις ζόρικες καριέρες μας
και τ' ακριβά πολυτελή μας καταφύγια
Με δόξα στόλιζε τις νύχτες και τις μέρες μας
να ξελογιάζουμε νεκρά ακροατήρια
Κύριε σήκωνε ψηλότερα τις μύτες μας
Κάνε τα μούτρα μας ν' αστράφτουνε μυστήρια
Με χρήμα γέμιζε τις μέρες και τις νύχτες μας
να ξελογιάζουμε νεκρά ακροατήρια
Είμαι Θεός σκιά λαμπερή
Είμαι Θεός μια ανοιγμένη πληγή
Ξημερώνει!
Πού να κρυφτώ;
Μα δεν αντέχω,δεν αντέχω,δεν τ' αντέχω τόσο φως...
6 Ιουν 2011
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)